Gelukkig nieuwjaar!
Ik zal het ineens maar bekennen. Ik hou absoluut niet van de feestdagen en heb de decembers in mijn leven altijd nors doorworsteld. Zeker op de donkerste ochtenden hoor je me mopperen: “… I’ll be gratefull in July” . Misschien dat die zin eigenlijk met “Kerst, mijn gat…” begint, maar ik neem geen verantwoordelijkheid op voor wat ik op decemberochtenden uitkraam voor de koffie klaar is. Deze december heb ik mezelf betrapt. Ik was een beetje dankbaar. Per ongeluk natuurlijk! Deed ik niet expres.
2020, een jaar om snel te vergeten?
Ja, voor bijna iedereen wel. En ik gun het ze zo. Dat wie in een shitstorm terecht kwam maar gauw terug kansen krijgt om recht te krabbelen, om uit te rusten, om te mogen doen whatever er nodig is. Ik heb in 2020 weinig afgezien en acht mezelf daardoor echt een luxe-mie. Privilege tot en met.
Ik heb gewoon teveel geleerd om het jaar te willen vergeten. Ik zie het rond mij nog meer. Gelijk kleine positieve aardbevingetjes. Verplicht worden om stil te staan en rond te kijken. Zoals de vriendin die rust in haar steeds overvolle sociale agenda kon krijgen omdat het moest. En nu eindelijk een gewoonte heeft gemaakt om ook in te plannen wat ze fysiek nodig heeft. Hoera!
En tja. Van het één komt het ander he.
Ik werd op 1 januari wakker en dacht: als ik dan toch al dankbaar ben geweest, voornemens ineens ook dan? Pas op. Ge gaat mij hier niet horen afkomen met mijn corona-kilo’s-verliezen-plan. Uzelf pushen moet ge het hele jaar door doen. Nix van, dat dat voor januari is.
Maar bon. Leuke voornemens dus. Ik heb er zo’n zin in dat ik mezelf kalmte moet toespreken. Ik doop het: Verzamelvoornemens.
Dat moet ik niet echt uitleggen zeker?
Ik neem mezelf voor van alles te verzamelen op mijn tochten naar meer natuur.
Hier gaan we:
- eetbare wilde planten en onkruid
- geurende en/of eetbare bloemen
- noten en zaden
- hars
- schoon gras
Voilà. Zo simpel als dat! Blog klaar.
En wat ga ik daar allemaal mee doen vraagt ge?
Eten.
Tja. Logisch, nee?
Ik schreef me in voor een wildplukcursus op wildeschool.nl . Marin, de drijvende kracht achter deze school, is al een paar jaar een van mijn Instagramhelden. Ik leer er ineens ook over de wildplukregels zoals:
Neem niet meer dan 10% van de plant.
Noten, lekker onkruid en ik-kan-van-enthousiasme-niet-op-ander-pluksel-komen. Ik wil het allemaal weten!
Drogen.
Hier ga ik lekker kunnen valsspelen. Nuja. Of ik heb toch een voorsprong, namelijk mijn mama. Zij heeft elke kruid-, bloem- en grassoort die ze tegenkomt (of zelf teelt) opgehangen in haar atelier. En ik mag soms mee prutsen en knutselen. Maar met de knutselprojecten die ik dit jaar voor ogen heb, zal ik ook mijn eigen voorraad moeten aanleggen…
Thee zetten en maceraat maken.
Ik hoor je denken: Een beetje hetzelfde als “eten” he s. . Hear me out. Zeep! Kei kei interessant proces om zelf zeep te maken van natuurlijke producten. Om zeep te maken heb je water, olie en loog nodig. En het water mag ook een thee zijn, net als dat de olie ook een maceraat mag zijn. Ik heb al tal van experimentjes op een to-dolijstje staan!
Geuren vangen.
Ik ga testen of ik geuren kan vangen. Fijne geuren wel te verstaan (be gone lactose scheetjes!). Meer moet daar voorlopig nog niet over gezegd worden. Vraag mij in december hoe het mij is vergaan, goed?
Doe je mee? Genen druk he.
Nieuwjaarsvoornemens zijn nog steeds larie. Het kwam mij nu toevallig zo uit dat ik met voornemens ga starten in januari.
xx,
s.